درباره ما

سایت‌های دیگر

صوتی و تصویری

مقالات

اخبار و گزارشات

اطلاعيه‌ها و بيانيه‌ها

صفحه نخست

 

تداوم اعتصاب سهیل عربی در زندان تهران بزرگ/ اعتصاب غذای ابراهیم و سالار صدیق همدانی در زندان ارومیه

خبرگزاری هرانا – سهیل عربی، زندانی عقیدتی در زندان تهران بزرگ در چهارمین روز از اعتصاب غذای خود با افت شدید فشار و قندخون مواجه شده است. این فعال مدنی از روز شنبه ۱۶ فروردین در اعتراض به عملی نشدن وعده مسئولان در خصوص اعزام وی به بیمارستان، شرایط نامساعد زندان، تداوم حبس و محرومیت از اعزام به مرخصی دست به اعتصاب زده است. آقای عربی علیرغم درد شدید ناشی از “ترومای بلانت” و ایجاد عفونت در بدن، از اعزام به بیمارستان و طی مراحل درمان محروم مانده است. در گزراشی دیگر ابراهیم صدیق همدانی و پسرش سالار صدیق همدانی، دو زندانی سیاسی در زندان ارومیه از روز دوشنبه ۱۸ فروردین در اعتراض به عدم اعطای مرخصی و عدم رسیدگی پزشکی اعتصاب غذا کرده‌اند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز سه شنبه ۱۹ فروردین ماه ۱۳۹۹، سهیل عربی، زندانی عقیدتی در زندان تهران بزرگ در چهارمین روز از اعتصاب غذای خود با افت شدید فشار و قندخون در خطر جدی قرار گرفته است.

آقای عربی روز شنبه ۱۶ فروردین ماه ۱۳۹۹ طی نامه‌ای، ضمن اعتراض به بدعهدی مسئولان و عدم اعزام به مرخصی، شرایط نامساعد زندان، عدم رسیدگی پزشکی و تداوم حبس خود از آغاز دوباره اعتصاب خود خبر داده و  از خوردن و آشامیدن امتناع کرده است.

یک منبع مطلع از وضعیت این زندانی درخصوص وضعیت سلامت او به هرانا گفت: “فشار خون سهیل ۸ روی ۶ و قند خونش نیز پایین است. سهیل چهار روز است که از خوردن آب و غذا امتناع می‌کند و حالا حتی لب‌ها و چشم‌هایش هم خشک شده است. دستشویی هم نمی‌رود و این خود به کلیه او آسیب می‌رساند”.

این منبع درخصوص فشار بر آقای عربی برای شکستن اعتصابش گفت: “دیروز بازجوی پرونده فردی با نام مستعار «قرائت» به دیدن آقای عربی رفت و مجددا او را به پرونده سازی به دلیل اعتصاب غذا و نوشتن نامه به غلامحسین اسماعیلی، سخنگوی قوه قضاییه تهدید کرد. در نهایت هم گفته بود اگر اعتصابش را بشکند به درخواستش رسیدگی خواهند کرد. اما سهیل عربی از این وعده ها بسیار شنیده و جواب رد داده بود. امروز نیز روانشناس زندان وضعیت سلامت روانی او را بررسی کرد و نوشت که خواسته‌هایش بر حق است. او هیچ چیزی برخلاف قانون نمی‌خواهد و تنها خواهان اجرا شدن قانون برای خود و سایر زندانیان سیاسی است”.

آقای عربی از روز دوشنبه ۲۶ اسفندماه ۱۳۹۸ در اعتراض به شرایط نامساعد نگهداری زندانیان در زندان تهران بزرگ، عدم رسیدگی پزشکی و تداوم حبس خود و دیگر زندانیان سیاسی با وجود شیوع گسترده بیماری کرونا در کشور دست به اعتصاب زده بود. وی روز پنج‌شنبه ۷ فروردین‌ماه در پی وعده مساعد مسئولان زندان به اعتصاب خود پایان داد.

پس از پایان اعتصاب سهیل عربی دکتر جراح پس از معاینه دستور اعزام فوری او به بیمارستان جهت عمل جراحی را صادر کرد و قرار شد در تاریخ ۱۶ فروردین‌ماه به بیمارستان اعزام شود. آقای عربی به مسئولان زندان گفته است در صورتی ظرف دو هفته آینده به وعده‌های خود عمل نکنند مجددا دست به اعتصاب غذا خواهد زد.

سهیل عربی روز چهارشنبه ۲۸ اسفندماه به بیمارستان امام خمینی تهران اعزام شده بود اما به دلیل عدم پذیرش وی توسط بیمارستان بدون رسیدگی پزشکی به زندان بازگردانده شد. گفته می‌شود این اقدام به دلیل بدهکاری سارمان زندان‌ها به بیمارستان و عدم تقبل هزینه‌ها از سوی زندان تهران بزرگ عنوان شده است. آقای عربی در آبان‌ماه امسال به بهانه امتناع از پوشیدن لباس زندان و اعزام با دستبند و پابند از اعزام به بیمارستان محروم شده بود. همچنین بر خلاف قوانین زندان‌ها، به وی گفته شده که هزینه عمل جراحی “ترومای بلانت” را به مبلغ ۶۰ میلیون تومان باید شخصا بپردازد. این در حالی است که بر اساس آیین نامه سازمان زندانها هزینه درمان زندانیان بر عهده این سازمان خواهد بود. آقای عربی در تاریخ ۹ اردیبهشت ماه امسال نیز به دلیل درد شدید به بیمارستان فیروزآبادی تهران اعزام شد و به دلیل عدم هماهنگی قبلی با بیمارستان به دلیل نبود تخت خالی پس از انجام معاینات ابتدایی بدون رسیدگی پزشکی به زندان بازگردانده شده بود.

سهیل عربی از ۱۶ آبان ماه ۱۳۹۲ در بازداشت و زندان به سر می‌برد و تمام این مدت از مرخصی نیز محروم بوده است. وی در تاریخ ۱ بهمن ماه ۱۳۹۸، از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شد.

وی همزمان با اینکه پس از تغییرات بسیار در روند دادرسی و احکام صادره در حال تحمل دوران محکومیت ۷ سال و شش ماهه خود در زندان تهران بزرگ بود، از بابت دو پرونده‌ی جدید که در زندان علیه وی مفتوح شده بود، توسط دادگاه انقلاب تهران به حبس تبعید و جزای نقدی محکوم شد. آقای عربی در پرونده نخست از بابت اتهامات “توهین به مقدسات دینی، فعالیت تبلیغی علیه نظام و توهین به رهبری” به ۵ سال حبس و از بابت پرونده دیگرش به اتهام “نشر اکاذیب به قصد تشویق اذهان عمومی و تبلیغ علیه نظام” به ۲ سال حبس، دو سال تبعید به برازجان و ۴ میلیون تومان جزای نقدی و به اتهام “تخریب اموال دولتی” به ۱ سال و ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شده است. تاریخ آزادی آقای عربی خردادماه ۱۴۰۶ عنوان شده است.

در گزراشی دیگر ابراهیم صدیق همدانی و پسرش سالار صدیق همدانی، دو زندانی سیاسی در زندان ارومیه از روز دوشنبه ۱۸ فروردین در اعتراض به عدم اعطای مرخصی و عدم رسیدگی پزشکی اعتصاب غذا کرده‌اند.

یک منبع نزدیک به خانواده این زندانیان در این خصوص به هرانا گفت: “روز یکشنبه ابراهیم صدیق همدانی نوبت تزریق انسولین داشت و علیرغم پیگیری او و پسرش و صحبت با مسئولان زندان هیچگونه رسیدگی به وضعیت وی نشد. قبل از این هم مسئولان زندان به این پدر و پسر زندانی قول مرخصی درمانی داده بودند اما به وعده خود عملی نکردند و آنها نهایتا محبور به اعتصاب غذا شذنذ.”

ابراهیم خلیل صدیق همدانی فرزند صادق و پسرش سالار صدیق همدانی و دخترش مریم در تاریخ ۴ اسفندماه ۹۷ بازداشت شده و روز سه‌شنبه ۳ اردیبهشت ۹۸، پس از دو ماه بازجویی به زندان مرکزی این شهر منتقل شدند. ابراهیم و سالار صدیق همدانی هم اکنون در بند روان درمانی ۲ زندان ارومیه نگهداری می شوند و مریم صدیق همدانی نیز که به بند زنان این زندان منتقل شده بود در تاریخ ۵ اردیبهشت ماه با تودیع قرار از زندان ارومیه آزاد شد.

ابراهیم و سالار صدیق همدانی بر اساس دادنامه صادره توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب ارومیه هرکدام از بابت اتهاماتی از جمله “اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت در یکی از سازمانهای مخالف نظام” و “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به ۱۶ سال حبس تعزیری محکوم شده‌اند.

گفته می شود ابراهیم صدیق همدانی پیشتر نیز در سال ۸۴ از بابت اتهام همکاری با سازمان مورد اشاره بازداشت و به ۶ سال حبس محکوم شده و پس از تحمل دو سال حبس به صورت مشروط آزاد شده بود.

بسیاری از زندانیان در ایران به عنوان آخرین راه برای رسیدن به خواسته‌هایشان دست به اعتصاب غذای اعتراضی می‌زنند. بسیاری از این اعتصاب‌ها در اعتراض به عدم رسیدگی به مشکلات پرونده، مراعات نشدن حقوق زندانی و یا بازداشتی و بلاتکلیفی‌های بلندمدت بوده است.

 

مطالبی که فقط متعلق به اين سايت مي‌باشد، انتشار آن با درج منبع آزاد است