درباره ما

سایت‌های دیگر

صوتی و تصویری

مقالات

اخبار و گزارشات

اطلاعيه‌ها و بيانيه‌ها

صفحه نخست

 

اخباروگزارشات کارگری7اردیبهشت1397

- بیانیه جمعی از کارگران گروه ملی صنعتی فولاد اهواز به مناسبت اول ماه مه

- جوانمیر مرادی:شرم بر نمایندگان سازمان جهانی کار ( آی، ال، او) باد

- اطلاعیه ی کانون صنفی معلمان ایران (تهران) پیرامون اعتصاب غذای اسماعیل عبدی

- ماجراي محاكمه مجدد عثمان اسماعيلي، فعال كارگري، بعد از آزادي از زندان

بیانیه جمعی از کارگران گروه ملی صنعتی فولاد اهواز به مناسبت اول ماه مه

یازده اردیبهشت روز جهانی کارگر، روز همبستگی و اتحاد ما برای رسیدن به همه مطالباتمان است

روز جهانی کارگر درحالی فرامیرسد که از گوشه و کنار کشور،ندای حق طلبی و فریاد اعتراض کارگران به گوش میرسد و جنبش ها و مبارزات کارگری به شکل ها و شیوه های جدیدی درحال بروز و نمود است.

در جوامع صنعتی و پیشرفته،کارگر به عنوان ابزاری ارزشمندو سرمایه ای اثرگذار در تولید،توسعه و پیشرفت تلقی میگردد اما در کشور ما بواسطه وجود خلأهای قانونی و نبود سندیکاهای مستقل کارگری،همواره کارگر مورد فشار،ظلم و سوءاستفاده های ابزاری کارفرمایان قرار میگیرد.

کارگر و نیروی مولد در مناسبات اقتصادی و در سیاستگذاری های کلان تولید و اشتغال؛جایگاه و پایگاهی نداشته و قوانین حاکم برجامعه تنها تأمین کننده منافع کارفرما بوده و هست.

وجود همین قوانین ظالمانه؛سالهاست که فقر و نکبت و گرسنگی را بر کارگر تحمیل کرده و هرسال سفره او کوچک و کوچک تر میشود.

باوجود آنکه بیش از نیمی از جمعیت آماری کشور به جامعه کارگری تعلق دارد اما نبود قوانین حمایتی،مناسبات حاکم و سیاسی کاری های موجود و نیز نفوذ کارفرمایان در مراکز تصمیم سازی و تصمیم گیری،موجب شده تا تقابل کارگر و کارفرما سالها ادامه یافته و پایانی برای مشکلات کارگر وجود نداشته باشد و به همین دلایل ذکرشده همواره اراده و حاکمیت کارفرمایان بر سرنوشت کارگر حکمفرما بوده و روز به روز بر شکل گیری بسترهای ناامن در روابط بین کارگر و کارفرما افزوده شده است.

در چنین شرایطی کارگر تنها ابزار موجود برای بیان مشکلات خود را در اعتراض و برگزاری تجمعات صنفی میبیند اما در کمال تأسف شاهدیم که کارگر از همین حق ابتدایی خود هم برخوردار نیست و در صورت اقدام به اعتراض با انواع روشهای خشونت و سرکوب اعم از تهدید به اخراج؛احضار به مراکز امنیتی و قضایی؛بازداشت و بازجویی های طولانی و دربرخی موارد حتی با شکنجه مواجه میشود.

کارگر هیچگاه بدنبال هرج و مرج نبوده و نیست اما هنگامی که میبیند نه تنها منافعش تأمین نگردیده بلکه حقوق خود را هم از دست رفته و ضایع شده میبیند؛چاره ای جز دست کشیدن از کار ،اعتراض و مبارزه برایش باقی نمی ماند.

در این مبارزه علیه ظلم و تبعیض آنچه که اهمیت دارد این است که کارگر باید به این باور برسد که بدون اتحاد و یکپارچگی،راهی دشوار و طولانی در رسیدن به اهداف خود پیش رو دارد و بدون این اتحاد بسیار بسیار آسیب پذیر و شکننده خواهد بود.

دستمزدهای ناعادلانه باعث بروز مشکلات و دشواری های فراوان در معیشت کارگر شده اند دقیقا از همین نقطه ضعف یعنی نبود اتحاد و انسجام بین کارگران سراسر کشور و تشکل های کارگری استفاده کرده و هرسال میخ دیگری بر تابوت زندگی کارگر می کوبند.

نقطه آغازینِ ایجاد پیوستگی و اتحاد کارگران،برقراری ارتباط های مستقیم بین کارگران صنوف و صنایع مختلف کشور برای استفاده از تجارب مثبت بدست آمده از اعتراضات کارگری و پرهیز از اشتباهات صورت گرفته و کمک به یکدیگر است.

امروز تنها راه مقابله با مظالمی که بر جامعه کارگری میرود فقط اتحاد بین کارگران سراسر کشور است.

قدرت و توان ما برای ایستادگی در برابر زورگویان و سرمایه داران زرپرست؛با یکپارچگی و بهم پیوستگی مان بیشتر و بیشتر خواهد شد.

اول ماه ماه، یازده اردیبهشت روزی است که همه ما کارگران همصدا و همنوا پای مطالبات خود و ایفای نقش در تعیین سرنوشت مان محکم و استوار بایستیم تا به نتیجه مطلوب برسیم.

جمعی از کارگران گروه ملی صنعتی فولاد اهواز

۷ اردیبهشت ۱۳۹۷

جوانمیر مرادی:شرم بر نمایندگان سازمان جهانی کار ( آی، ال، او) باد

 نشست مشترک نمایندگانسازمان بین‌المللی کار (آی، ال، او) و تشکل‌های ضد کارگری خانه کارگر ایران صبح روز 4 اردیبهشت 97 در محل اتحادیه مرکزی تعاونی‌های مصرف کارگران ایران (امکان) با حضور سه نماینده این سازمان به نام‌های دیتی آندرس (مسئول مقاوله نامه‌های حقوق بنیادینآی، ال،او)، کاسترو (مسئول امور حقوقی کارگریآی، ال،او)و سانچیر (مسئول امور کارفرماییآی، ال، او) با هدف به اصطلاح آشنایی با تشکل‌های کارگری خانه کارگر ایران برگزار شد.

دور از انتظار نبود که باید در این جلسه علیرضا محجوب (دبیر خانه کارگر و رئیس فراکسیون کارگری مجلس) محمد حمزه‌ای (مسئول امور بین‌الملل خانه کارگر ایران) و سهیلا جلودارزاده (عضو شورای مرکزی خانه کارگر، رئیس اتحادیه زنان کارگر و نماینده مجلس شورای اسلامی)  از در فریبکاری وارد می شدند و تمام تقلاها و برنامه هایشان در راستای اعمال بی حقوقی، فقر، بیکاری و نداری بر دهها میلیون کارگر و بیکار را به عبث وارونه گزارش کنند.

اما خطاب ما کارگران به نمایندگان مماشات گر و ریاکار سازمان جهانی کار است که به راحتی در راستای رسیدن به منافع ضد انسانی سودجوئی و معامله گری با صاحبان قدرت و ثروت، خود را به کری و کوری می زنند و ابله وارانه وانمود می کنند که هیچ شکایت و اعتراضی از جانب کارگران تحت ستم ایران نه دیده اند و نه شنیده اند.

دیتی آندرس به عنوان مسئول مقاوله‌ نامه‌های حقوق بنیادین «آی، ال، او» چشم در چشم کارگران ایران از نقض و زیر پا گذاشته شدن مقاوله نامه های 87 و 98 توسط حکومت ایران که بر ایجاد تشکل های مستقل کارگری تأکید دارد، با شرمساری می گذرد و با ژستی حاکی از بی اطلاعی در کنار دو یار دیگرش بر سر میز همسوئی با ناقضان حقوق بنیادی کارگران ایران گفت و شنود می کنند. درحالی که قبلا بارها نامه های اعتراضی و شکایات مکتوب تشکلهای مستقل کارگری در مورد نقض مقاوله نامه های 87 و 98 سازمان جهانی کار توسط حکومت ایران به سازمان مطبوعشان ارسال شده  و بارها در مورد سرکوب اعتراضات کارگری و تهدید و بازداشت و زندانی نمودن فعالین کارگری به جرم عضویت در تشکلهای مستقل کارگری و دفاع از حقوق کارگران با اتهامات واهی از قبیل اقدام علیه امنیت ملی و غیره توسط دستگاههای قضائی، امنیتی و انتظامی نامه نگاری شده و بارها نامه هائی با خواست اخراج نمایندگان خانه کارگر که یک نهاد دولتی و ضد کارگر است از سازمان جهانی کار به طور مستقیم یا غیر مستقیم از طرف تشکلهای مستقل کارگری به دستشان رسیده است، بی شرمانه از دیدار با مسئولان وزارت کار و گروه‌های خانه کارگری ابراز شعف می کنند. این کر و کوران مصلحتی سازمان جهانی کار، نامه های تشکلات مستقل کارگری به سازمانشان که مخصوصا خواستار اخراج نمایندگان خانه کارگر که یک تشکل دولنی و کاملا ضد کارگر است،  را نمی بینند و به بلاهائی که طی چهار دهه عوامل همین تشکل ضد کارگری چه در زمینه جاسوسی و شرکت مستقیم در سرکوب کارگران و چه در زمینه تحمیل انواع بی حقوقیها و مخصوصا دستمزدهای 5 برابر زیر خط فقر بر کارگران اهمیت نمی دهند و همچنان اصرار بر حمایت از این نهاد ضد کارگری و عضویتش در سازمان جهانی کار دارند تا بتوانند بر روابط منفعت طلبانه سیاسی و اقتصادی یک درصدی های حاکم بر کشورهایشان ادامه دهند و در این راه ابائی از ادامه سرکوب اعتراضات کارگری، بازداشت و زندانی شدن فعالین کارگری و به طبع آن به ورته نابودی بیشتر سوق دادن زندگی اکثریت انسانهای کارکن ایران ندارند.

ما باز هم از سازمان جهانی کار و نمایندگانی که به ایران فرستاده اند می خواهیم بیشتر از این تن به ننگ و مماشات برای تأمین منافع حقیر و ضد انسانی خود در ازای چشم پوشی از ظلم و ستمی که دولت و کارفرمایان بر کارگران ایران اعمال می کنند، ندهند و صدای اعتراض کارگران ایران که امروزه تمام میادین و خیابانهای شهرها را پر کرده است، بشنوند.

جوانمیر مرادی    7/2/1397

اطلاعیه ی کانون صنفی معلمان ایران (تهران) پیرامون اعتصاب غذای اسماعیل عبدی

کانون صنفی معلمان ایران(تهران) پشتیبانی کامل خود از خواسته های قانونی اسماعیل عبدی را اعلام می نماید. ضمن تکرار اعتراض به احکام ناعادلانه ی تمامی کنش گران صنفی، دخالت های غیرقانونی در روند امور جاری همکاران زندانی را محکوم می نماید. ما خواهان پاسخگویی فوری به خواسته های قانونی اسماعیل عبدی و آزادی تمامی همکاران در سریع ترین زمان ممکن هستیم.

اطلاعیه ی کانون صنفی معلمان ایران (تهران) پیرامون اعتصاب غذای اسماعیل عبدی

حدیث مکرر مطالبه ی ابتدایی ترین حقوق انسانیِ مظلومان و ناشنوایی و نابیناییِ ظلمه را گویا نقطه ی پایانی نیست.

باردیگر بی اعتنایی به حداقل های مصرح در قوانین جاری کشور پیرامون رسیدگی به وضعیت سلامت و استفاده از حق قانونی مرخصی برای هر زندانی، انسانی را وادار به مایه گذاشتن از جان و تنش نمود.

در حالی که اسماعیل عبدی با پذیرفتن حکم ناعادلانه ی زندان و با رعایت همه ی جوانب مشغول گذران دوران حبس خود بوده است؛ متأسفانه پس از گذشت نزدیک به سه سال از دوران زندان، همچنان ضابطین پرونده در امور مربوط به مرخصی و پیگیری های مربوط به مشکلات جسمی که -در همین دوره به وجود آمده اند- برخلاف قانون، دخالت و مانع تراشی می کنند. این در حالی است که متجاوزان به حقوق مادی و معنوی ملت، به صرف وابستگی به طبقه ی مسلط،یا آزادانه در جامعه به اقدامات ننگین خود ادامه می دهند یا با احکام حداقلی در برابر جرایم حداکثری، با سوء استفاده از همین قوانین جاری، «زندان-آسایشگاه» خود را در حداقل زمان ترک می کنند.

اکنون برای امثال اسماعیل راهی نمی ماند جز مایه گذاشتن از جان و تن آسیب دیده ی خود، تا شاید این آخرین دست آویز هر اسیر، وجدان های خفته ای را بیدار کند.

کانون صنفی معلمان ایران(تهران) پشتیبانی کامل خود از خواسته های قانونی اسماعیل عبدی را اعلام می نماید. ضمن تکرار اعتراض به احکام ناعادلانه ی تمامی کنش گران صنفی، دخالت های غیرقانونی در روند امور جاری همکاران زندانی را محکوم می نماید. ما خواهان پاسخگویی فوری به خواسته های قانونی اسماعیل عبدی و آزادی تمامی همکاران در سریع ترین زمان ممکن هستیم.

مایه ی درد است بیداری مرد / آه از این بیداری پرداغ و درد/ خفتگان را گر سبکباری خوش است/ شبروان را رنجِ بیداری خوش است/ گرچه بیداری همه حیف است و کاش/ ای دل دیدارجو بیدار باش/ هم به بیداری توانی پی سپرد /خفته هرگز ره به مقصودی نبرد.

کانون صنفی معلمان ایران (تهران)

ماجراي محاكمه مجدد عثمان اسماعيلي، فعال كارگري، بعد از آزادي از زندان

عثمان اسماعيلي، چهره خوشنام جنبش كارگري، در گفتگو با راديو ندا از ماجراي محاكمه مجدد بعد از آزادي از زندان مي گويد. وي با تبريك اول ماه مه، روز جهاني كارگر، تاكيد كرد كه در دفاع از زندانيان سياسي و حقوق كارگران گامي به عقب برنخواهد داشت!

گوش کنید:

http://www.radioneda.de/2018/04/27/Osman_E180426.mp3

هفتم اردیبهشت ماه1397

akhbarkargari2468@gmail.com

مطالبی که فقط متعلق به اين سايت مي‌باشد، انتشار آن با درج منبع آزاد است