درباره ما

سایت‌های دیگر

صوتی و تصویری

مقالات

اخبار و گزارشات

اطلاعيه‌ها و بيانيه‌ها

صفحه نخست

 

اخباروگزارشات کارگری13اردیبهشت1397

کمپین حمایت از اسماعیل عبدی

از طریق لینک زیر به کمپین حمایت از اسماعیل عبدی بپیوندید :

https://t.me/joinchat/B5GS2BGm3gWLHUyxEOcPPg

با ورود به لینک زیر و ثبت نام در این کمپین از خواسته های اسماعیل عبدی حمایت کنید:

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdgQw1Fv2Lg4gvlFr1jajtyrjgtn9Tzb7cDX3zusSyMCDOQjQ/viewform

- سدره شرافت معلمی بر صلیب جان (پیرامون اعتصاب غذای اسماعیل عبدی)

- کارگران و معلمان زندانی را آزاد و تعقیب آنان را متوقف کنید

- اغتشاشگر کیست؟

- مشکلات معلمان در نظام سرمایه داری

- چرا کارگران راه آهن فرانسه (Les cheminots) در اعتصاب بسر می برند

- جان باختن یک کارگر در قزوین بر اثر سقوط ازطبقه22 ساختمان

سدره شرافت معلمی بر صلیب جان (پیرامون اعتصاب غذای اسماعیل عبدی)

 عزیز قاسم زاده

روز معلم و هفته ی معلم آغاز شده است اما یکی از نجیب ترین معلمان سرزمین ما ده روز است که هر صبح با شکم گرسنه روز را به شب می رساند و شب را با درد گرسنگی به صبح.

اسماعیل عبدی در اعتراض به نقض حقوق ابتدایی خود،در حالی قمار با جان خود را آغاز کرده که از چند بیماری، هم زمان رنج می برد.

یک لحظه تصور کنید انسان اسیری که از  بیماری آسم، تپش قلب و فشار خون رنج می برد و زندانبان را مروتی آن قدر نباشد که برای درمان اسیرش به او مهلتی اعطا نماید.

حال اسماعیل  اسیر ما، ابراهیم صنفیان ایران شده است و تنش را به آتش گرسنگی سپرده و فغان خویش را در صور اسرافیل دمیده و بر فلک الافلاک افکنده است.

آیا مسئولان وزارت آموزش و پرورش که ادعا می کنند در ازای حمله ی اولیا به معلمی در کلاس درس به هیچ وجه کوتاه نمی آیند، در قبال این کوتاهی آشکار در حق معلمی که سالهاست از حقوق معلمان و فرزندان این سرزمین دفاع کرده آیا احساس مسئولیت نمی کنند؟

آیا وزیر محترم آموزش و پرورش شب ها را که با شکم پر می خوابد و روزها را با صبحانه به نهار پیوند می زند،

آیا از خویش نمی پرسد که در وزارتخانه ی تحت امر او به کدامین گناه یک معلم که مربی بین المللی شطرنج است، به بند کشیده می شود و پس از اسارت حتی از حق درمان و مرخصی استحقاقی هم محروم می شود

و آیا او مسئولیتی در برابر این تضییع آشکار حقوق شهروندی ندارد؟ واقعا تکریم مقام معلم در هفته ی معلم در حالی که معلمی بیمار با قمار جان خود حق خود را فریاد می زند، به چه معناست؟

آیا معلمان این کشور که اسماعیل خویش را در قربانگاه صلیب گرسنگی و در میانه ی بی اعتنایی وزیر و عوامل تحت امرش، می بینند باید دلخوش به این شعارهای عوام فریبانه باشند یا در آن حقیقت تلخ عیان قوت انبوه اندوه خورند که «معرفت نیست در این قوم خدا را مددی؟»

اما روی سخنم با معلمان سرزمینم است:

جرم اسماعیل عبدی چیست؟

آیا اختلاس و رشوه و دزدی و غارت است یا صیانت و دفاع از حقوق شما؟

اسماعیل سالها است در اعتراض به  حقوق دریافتی معلمان که زیر خط فقر تعریف شده، فریاد زده، از پولی شدن مدارس گله کرده، از تشکل یابی مستقل که حق سرشتی و قانونی معلمان است دفاع کرده و  بابت همه ی فعالیت هایی که در سرشت معلمی مستتر بوده، داغ و درفش و زندان بوده.

 آیا کرامت معلمی همین بوده مزدش؟

وظیفه ی اخلاقی همکاران معلم عبدی چیست؟

بی تفاوتی نسبت به سرنوشت او و یا غیرت ورزیدن به ایثار فرا عقلی او؟

اسماعیل عبدی مجنون کنشگری صنفی و دیوانه ی غیرت ورز حقوق معلمان سرزمینش است.

او صدای ماست، صدای او باشیم

 و هر بار  که به سمت غذا می رویم، روزها و شب های پی در پی را به یاد آوریم که اسماعیل ما لبان را بر  غذا دوخته است.

جسم شریف و نجیب این شاه شمشاد قدان کنشگران صنفی هر لحظه تحلیل می رود. نگذاریم شرمنده ی اسماعیل باشیم.

او به خاطر معلمان سرزمینش تا این اندازه آماده قربان شدن است؟ ما آیا حاضر به حمایت و همراهی با او هستیم؟

پس صدای عبدی باشیم.

از طریق لینک زیر به کمپین حمایت از اسماعیل عبدی بپیوندید :

https://t.me/joinchat/B5GS2BGm3gWLHUyxEOcPPg

با ورود به لینک زیر و ثبت نام در این کمپین از خواسته های اسماعیل عبدی حمایت کنید:

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdgQw1Fv2Lg4gvlFr1jajtyrjgtn9Tzb7cDX3zusSyMCDOQjQ/viewform

کارگران و معلمان زندانی را آزاد و تعقیب آنان را متوقف کنید

دایه های مهربانتر از مادر

کارگران و معلمان زندانی را آزاد و تعقیب آنان را متوقف کنید

صالح‌نیک‌بخت

 افزایش قیمت کالا و خدمات و کاهش قدرت خرید مردم و مشکلات زندگی اقتصادي و گرفتاریهای ناشی از آن برای اکثریت مردم دردی است که هیچ عقل سلیمی نمی تواند آن را انکار کند.این وضعیت آنقدر حاد شده است که همه مقامات رسمی کشور و حتی برخی علما (درملاقات با مسئولان کشور) نیز خواستارعلاج فوری معضل #گرانی و #تورم شده اند. فشار اقتصادی بیش از هرطبقه و قشری برگرده کارگران به عنوان نیروهای مولد جامعه و معلمان به عنوان سازندگان نیروی کار کشور وارد می شود که باید قبل از اینکه به تنش اجتماعی تبدیل گردد چاره جویی شود. انکار درد و معالجه نکردن آن، نه درد را کاهش می دهد و نه موجب علاج بیمار می باشد.افراد این دو طبقه زحمتکش اکنون در شرايط اقتصادي دشواری به سر مي برند.کمبود حقوق و درآمد کارگران و معلمان و نابرابری درآمد آنان با هزینه های زندگی ریشه این درد است. کاهش مستمر قدرت خرید کارگران شاغل و معلمان هر دو با حقوق و درآمد ثابت و #بیکاری فزاینده ، فشار غیرقابل تحملی به خانواده های آنان و سایر اقشار کم درآمد تحميل كرده است. مبارزه بر ضد فقر اقتصادي ، نابرابري و بي‌عدالتي اجتماعي و برداشتن موانع حق برخورداری از یک زندگی شرافتمندانه و احترام به شأن و منزلت انساني جز به صورت دسته جمعي و سازمان يافته قابل پيگيري نيست و از اينرو حق تشکيل انجمن های صنفی و سنديکا از اهم حقوق و آزاديهاي مدني برای همه افراد جامعه به ویژه کارگران و معلمان مي باشد.امروز هيچ کشور توسعه يافته و دمکراتيکي وجود ندارد که فاقد اتحاديه هاي آزاد و مستقل کارگري و معلمان باشد .متاسفانه در مورد این مشکلات، کارفرمایان بخشهای خصوصی و دولتی تاکنون اقدام موثری در مسیر تامین مطالبات برحق کارگران و معلمان انجام نداده اند. اعضای شاخص سندیکاهای کارگری و تشکلهای معلمان تلاش کرده اند با استفاده از اهرمهای قانونی برای معالجه این درد به مراجع اداری و تصمیم گیرنده مرتبط مراجعه کنند که بتوانند مُسّکِنی برای دردها پیدا کند. قوانین بین المللی و #قانون_اساسی ، فعاليت هاي صنفي کارگران و معلمان را در تشکلهای صنفی مختلف پذیرفته و فعالیت سندیکایی کارگران هم منع نشده است. شرایط و ضرورت ایجاب میکند قوانین ملی هم با استانداردهای بین المللی منطبق شود. در مورد بعضی شرکتها مانند شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه با توجه به سابقه فعالیت سندیکای کارگران این شرکت از حدود نیم قرن پیش، کارگران این شرکت جذب فعاليت سنديكایي شده و مطالبات خود را از این طریق پیگیری کرده اند. با این حال برخی مراجع رسمی، فعالیت های آزاد سندیکایی و صنفی را برنتابیده و به جهت حمایت بعضی مراجع و سازمانهای بین المللی چون سازمان بین المللی کار و یا اتحادیه سندیکاهای حمل و نقل و یا گروه های مخالف ، برای آن وجه امنیتی قایل شده و عناصر فعال سندیکاها و انجمن های صنفی را به اتهام اقدام علیه امنیت داخلی کشور تحت تعقیب قرار می گیرند. گرچه مراجع عالی قضایی احکام محکومیت کارگران به دلیل فعالیت سندیکایی را نقض کرده وکارگرانی که به علت فعالیت سندیکایی از شرکت های متبوع اخراج شده اند، همگی به حکم دیوان عدالت اداری بازگشت به کار شده اند؛ با این حال تعقیب برخی فعالان صنفی منجمله فعالان سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی همچنان ادامه داشته و در مورد آنها احکام محکومیت سنگینی هم صادر شده است.چنانکه دو نفر از این فعالان به پنج سال حبس محکوم شده و انتظار دارند دولت به عنوان شاکی در این مورد تجدید نظر کرده و صدور احکام قطعی را متوقف و از اجرا احکام قطعی شده جلوگیری شود.

دفاع از حق و به ویژه حقوق صنفی کارگران، روح زندگی شرافتمندانه و از آموزه های اخلاقی و آیینی ایرانیان می باشد.قوانین اساسی و عادی کشور هم فعالیت صنفی و دفاع از حق ستمدیدگان را جرم نمی داند . افزون براین،هیچ مرجع قضایی صالحی تاکنون فعالیت سندیکایی را منع نکرده و حکمی مبنی بر انحلال سندیکاهای ثبت شده قبلی صادر نشده است. برخورد با فعالیت سندیکاهای کارگران که قبلا" تاسیس و به ثبت رسیده ، نه قانونی است و نه سزاوار است این سندیکاها ی رسمی را «گروهک» بنامیم.  

اغتشاشگر کیست؟

آقای مسئول نیروهای پلیس امنیت شهرستان سقز

یازده اردیبهشت برابر با اول ماه مه روز جهانی کارگر به دستور شما، نیروهایتان به ما کارگران به اتهام اینکه در میان کارگران ساختمانی حضور داشتیم حمله کردند و شهر را به اغتشاش کشیدید.اما چون مامور قانون هستی کسی از شما بازخواست نمی کند و کسی هم شما را مورد ضرب و شتم قرار نمی دهد. لطفا" برو جلو آینه به خود و لباس تن خود نگاه کن و یک لحظه همچون یک انسان عادی فکر کن که شما با ما کارگران که نه اسلحه داشتیم و نه علیه اسلام شعار دادیم چکار کردید؟

شما مرتب از طریق موبایل درخواست نیروی کمکی می کردید تا ما را سرکوب کنند. من بعنوان یک انسان از شما و مسئولان شما که در آنجا حضور داشتند چند سئوال دارم؟

1 – ما کارگران اسلحه حمل می کردیم؟

2 – ما کارگران علیه دین اسلام شعار می دادیم؟

3 – ما کارگران علیه نظام شعار می دادیم ، آن اتهام نخ نمای شما؟

4 – شما چرا مراسم آرام روز کارگر را به خشونت کشیدید؟

5 – آیا ما به کسی و یا ماموران شما که در آن مراسم حضور داشتند، توهین کردیم ؟

6 - آیا کس و یا مرجعی در این مملکت وجود دارد تا شما ها را به اتهام اخلال در نظم عمومی بازداشت و محاکمه کند؟

7 – آیا جرم و اتهام عثمان اسماعیلی چیست؛ که 15 نفر از نیرو های تحت امر شما ایشان را گرفته بودند و با زور او را به داخل ماشین انداختید؟

یقینا" جواب به این چند سئوال ساده برای شما سنگین است و اگر زیاد فکر کنید مطمئن هستم که مغز شما منفجر خواهد شد. پس من پیشنهاد می دهم به وجدان خود مراجعه نکنید و همیشه گوش به فرمان کسانی باشید که شما ها را سپر بلا خود قرار دادند و خود در ناز و نعمت و امنیت کامل زندگی می کنند.

آقای مسئول پلیس امنیت، ما هم یه کم از قانون ایران بلد هستیم. ما بعد از مراسم برگشتیم و چند قطعه عکس از خودمان گرفتیم نه از شماها. اگر گرفتن عکس از خانواده خود جرم است و شما عثمان اسماعیلی را به این اتهام بازداشت کردید؟ میشه به ما و اذهان عمومی اطلاع دهید که با آن نیروی خودتان که در حضور هزاران نفر از ما و از خانواده ما بدون اجازه عکس و فیلم برداری می کرد چکار کردید.؟ ما قبول داریم که همان فیلم و عکس ها را که توسط نیروی خود شما از مراسم گرفته شده، تحویل مرجع قضایی دهید و در یک دادگاه علنی ما را محاکمه نماید، تا مشخص شود اغتشاشگر کیست؟

هر چند می دانم که شما و نیروهای تحت امرتان بعد از سرکوب ما به محل انجمن صنفی کارگران ساختمانی مراجعه کردید و دفتر انجمن را افتتاح نمودید. یعنی دفتر همان کارگرانی که چند ساعت پیش آنان را سرکوب کردید. می دانستید آن شیرینی و شکلاتی که هیئت همراه شما میل کردند با پول همان کارگران ساختمانی خریداری شده بود که در حضور خود شما اظهار می کردند، 6 ماه است یک ساعت کار نکرده اند و توان تحمل این زندگی را ندارند.

در پایان از همه وجدان های بیدار تقاضامندم که، یک طرفه قضاوت نکنند و در مورد این نوشته نظرخود را رسما"اعلام و بنویسند. (( اغتشاشگر کیست؟. ))

محمود صالحی 13/2/97

مشکلات معلمان در نظام سرمایه داری

آموزش در دوران نئو لبیرالی

تجربه معلمان آمریکا

به مناسبت روز معلم و با یاد همه معلمانی که جانشان را در راه آرمانهایشان گذاشتند

«طی سال گذشته همراه با اعتراضات معلمان در ایران، جهان شاهد اعتراض معلمان در بسیاری از کشورها به ویژه در اروپا، امریکای لاتین، کره جنوبی و مکزیک و ایالات متحده آمریکا بوده است. معلمان امریکایی نیز مانند همکارانشان در سایر کشورها، بیشتر از طریق رسانه های غیر رسمی و با کمک فضای مجازی توانسته اند صدای اعتراض خود را به گوش مردم برسانند از آن جمله می توان به اعتراضات چند ماه گذشته معلمان آمریکا اشاره کرد، اعتراضاتی که همچنان ادامه دارد. طی ماه فوریه، مارس و آوریل سال جاری، به دفعات در ایالت های اوکلاهما، غرب ویرجینیا و سایر ایالت ها، معلمان برای دستیابی به افزایش حقوق خود دست به اعتصاب و اعتراض زدند و برای اعتراضات و اعتصابات گسترده تر اقدام به برنامه ریزی کرده اند.

این اعترضات و مبارزات معلمان آمریکایی، در میان یک سکوت رسانه ای برگزار می شود؛ چرا که رسانه ها جریان اصلی موج اعتصابی رو به رشد را در میان معلمان را به عنوان “شورش سرخ علیه دولت” (اصطلاحی کنایه آمیز از سوسیالیسم) در برابر اقدامات ریاضت اقتصادی تحت رهبری جمهوری خواهان قلمداد می کنند.»

لینک متن کامل:

http://www.kanoonm.com/3012#more-3012

چرا کارگران راه آهن فرانسه (Les cheminots) در اعتصاب بسر می برند

کارگران راه آهن فرانسه را "شومینو" می نامند. آنها از تاریخ 3 آوریل در اعتصاب بسر می برند و حتا بعضی از بخش های آن از هشتم مارس بصورت متناوب اعتصاب می کردند، زیرا امنیت شغلی اکثریت "شومینو ها" ی فرانسه در خطر جدی قرار دارد. آنها همواره علیه نابرابری های شغلی ایستاده اند و در کارنامه ی اعتصابی خویش یک اعتصاب موفقیت آمیز سراسری را پشت سر گذاشته اند که در سال 1995 علیه دولت "آلن ژوپه" در زمان ریاست جمهوری "ژاک شیراک" بود که بالاخره مطالبات شان را پذیرفتند و حتا پیروزی های اعتصاب سراسری دانشجویان و دانش آموزان در رابطه با CPE ((conseillers principaux d'éducation که ساختار آموزشی در رابطه با حرفه های شغلی را بوسیله (شور اساسی آموزشی) از طریق دیگرانی که بنام منخصص در این شور آموزشی حضور داشتند، تعیین می نمود و ابتکار فردی را از دانش آموختگان برای انتخاب حرفه ی مورد علاقه، خارج میساخت. این اعتصاب نیز در سال 2006 با پشتیبانی "شومینو ها" به پیروزی رسید. ولی اعتصاب کنونی کارگران راه آهن فرانسه فقط به دوره ی ریاست جمهوری امانوئل ماکرون خلاصه نمیشود و ریشه ی اساسی خود را از زمان ریاست جمهوری "فرانسوآ اولاند" و در دوره ی نخست وزیری "والس" با قنون کار "الخمری" (وزیر کار وقت) می یابد که موازین کار را به نفع کارفرمایان سرمایه  تغییر میدهد و در چنین راستایی  در تاریخ 25 ژانویه 2016، دستور عمل جدید کاری "شومینوها" بنام (décret-socle) را صادر می نماید و این عبارت فرانسوی در واقع فرمانی است که به اصلاحات در سیستم راه آهن فرانسه نام گذاری می شود که مطابق آن ساعات کار روزانه کارگران راه آهن افزوده گشته و زمان استراحت کاهش می یابد و دست مدیران و کارفرمایان این بخش بزرگ برای اخراج کارگران تحت هر بهانه ای که می توانند بوجود آورند را باز می گذارد. کارگران راه آهن فرانسه موظف اند که به تمام دستورات مدیران گوش فرا داده و آنها را اجرا نمایند و هر کارگری که دستورات کارفرمایان را رد نماید، میتواند بوسیله ی مدیران اخراج شود.

قانون کار سابق برای کارگران راه آهن فرانسه که با مبارزه ی پیگیرانه ی آنها در سال های قبل بدست آمده بود، بنام RH077)) در قانون کارشان موجود بود. این قانون با موازین استثماری حداقل یک قرن قبل بصورت (décret-socle) بر علیه "شومینوها" تثبیت گردید. بعنوان نمونه مدیران و کارفرمایان می توانند از 24 ساعت قبل تغییر مسسیر کار را به کارگران ابلاغ نمایند و نیز تغییر ساعات کار را فقط از یک ساعت قبل برای آنها و بنام کارگران به اجرا درآورند و این مسئله ما را به موازین بغایت استثماری قرن نوزده غوطه ور می سازد و در یک کلام دولت کارفرمایان بر مبنای اصلاحات ضد کارگری که بویژه از بحران ساختاری نظام سرمایه داری در سال 2008 آغاز گشته بود، منافع کارفرمایان را افزایش داده و به همان میزان با کاهش دستمزدها، ساعات کار "شومینه ها" سیر صعودی را طی نماید.

قانون کار الخمری که خصوصی سازی را در سیستم راه آهن فرانسه برنامه ریزی کرده بود، تکامل چنین مسیری را با موازین دیگری در زمان کنونی یعنی قانون کار ماکرون به صحنه می آورد و قصد دارد9000 کیلومتر خطوط راه آهن فرانسه را که از نظر آنان هزینه پرداز است، حذف نماید و این در حالی است سود حاصله از SNCF هر ساله رشد زیادی مییابد. خذف این خطوط آهنی موجب بیکاری بسیار زیادی از "شومینه ها" را فراهم میسازد. یکی از دلایل پیگیری کارگران راه آهن فرانسه در رابطه با اعتصاب و اعتراض، موجودیت وسیع و فعال سندیکای "سولیدر سود" (SOLIDER SUD) مییباشد. در همین رابطه و در مجموع سندیکاهای CFDT و FO بیشتر در سازشکاری بسر میبرند. باید منتظر سیاست جدید FO بود زیرا رهبر خود را تعویض نموده است.

مبارزه "شومینوهای" فرانسه بسیار سخت و دشوار است ولی آنان تا کنون ثابت کرده اند که بصورت متحد و با اراده ای واحد به پیکار اعتصابی خود تداوم می بخشند و قصد دارند که این مبارزه را تا به آخر به پیش رانند. امانوئل ماکرون می گوید که "سندیکاها و رشته های خدماتی آن قادر نیستند خدمات واقعی انجام دهند و از گردونه خارج میباشند" و فیلیپ مارتینز رهبر سندیکای CGT پاسخ میدهد که سخنان تو بیش از بیش شبیه سخنان "لویی چهارده" می ماند که گفته بود "من حکومت فرانسه ام" (L'Etat' c'est moi) این مسئله را فیلیپ مارتینز در مصاحبه ای با مجله "اومانیته دیمانش" عنوان می نماید.

در یک کلام "شومینوها" یکی از نیروهای پیگیر و مبارز فرانسه میباشند و ما به پیکار شجاعانه شان ارج قائلیم و امیدواریم که بار دیگر همانند سال 1995، پیروزی طبقاتی خود را علیه نظام استثمارگر سرمایه داری و بر ضد مدیران و کارفرمایان آن به پیروزی رسانند.

احمد بخردطبع

29 آوریل برابر 9 اردیبهشت

جان باختن یک کارگر در قزوین بر اثر سقوط ازطبقه22 ساختمان

رئیس اطلاع رسانی پلیس قزوین گفت: عصر روزچهارشنبه دوازدهم اردیبهشت ماه،کارگری ۴۷ ساله از طبقه ۲۲ یکی از برج‌های شهرک "پونک" قزوین سقوط کرد و جان خود را از دست داد.

سرگرد رحیم خامدی رئیس اطلاع رسانی پلیس قزوین افزود: حدود ساعت ۱۶ روز گذشته در پی تماس یکی از شهروندان با مرکز ۱۱۰ درباره سقوط یک کارگر ساختمانی از طبقه ۲۲ یکی از برج‌های شهرک "پونک" قزوین بلافاصله ماموران کلانتری ۱۵ جانبازان برای بررسی موضوع به محل اعزام شدند.

رئیس مرکز اطلاع رسانی پلیس قزوین افزود: با حضور ماموران در محل حادثه، برابر اعلام شاهدان، فرد متوفی که کارگر ۴۷ ساله‌ای بود حین کار ساختمانی از طبقه ۲۲ سقوط کرد و جان خود را از دست داد.

سیزدهم اردیبهشت ماه1397

akhbarkargari2468@gmail.com

مطالبی که فقط متعلق به اين سايت مي‌باشد، انتشار آن با درج منبع آزاد است